«Μα πρέπει να προστατέψω το παιδί μου…, εκείνο είναι μικρό, δεν ξέρει, εγώ ξέρω τι είναι καλύτερο για εκείνο…»

Ναι, το παιδί σας είναι μικρό και θα παραμείνει μικρό, αν είστε διαρκώς «από πάνω του», άρα κατ’ επεκταση να μεγαλώσει και να ωριμάσει. Κατανοητή η ανησυχία για το μικρό σας, για το αν θα είναι καλά, αν θα τα καταφέρει στις υποχρεώσεις του, στις κοινωνικές συναναστροφές, στις παρέες του, κλπ. Προσπαθείτε να του παρέχετε το καλύτερο για να γίνει και το καλύτερο! Μόνο που τελικά, καταφέρνετε αυτό ακριβώς που θέλετε να αποφύγετε. Το κάνετε ένα πλάσμα που δεν έχει προσπαθήσει σχεδόν για τίποτα, ένα πλάσμα που έχει μάθει να τα βρίσκει όλα έτοιμα από τους γονείς του, έχει μάθει να του προσφέρονται όλα απλόχερα πριν καν σκεφτεί το ίδιο τι θέλει, περιμένει οτι όλοι θα ασχολούνται μαζί του για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του… Ας έχετε στο μυαλό σας οτι οι υπερπροστατευτικοί γονείς δεν προστατεύουν τα παιδιά τους, όσο και αν αυτή είναι η ,εγάλη επιθυμία τους!